As tecedeiras da serra

DSCN1569
Levantado

Estas dúas mulleres son o corazón dunha montaña, e nos enterrámonos nel coma nunha braña.

Elas son veciñas da porta, nacidas e criadas na mesma aldea, que foi posta por unhas mans que sabían, no medio da Serra do Candán.

As dúas son tecelás de raza. Son do tempo no que as cousas se facían coas mans e se contaban co corazón.

Unha comezou a tecer cando foi quen de aguantarse  de pé nas premedeiras do tear.”Vai tecer un pouquiño,miña meniña” -dicíalle súa nai cando viña da escola.Conta da besta cargada de teas que cada mes levaban á feira a Soutelo “mira se ía cargada que non podía ir ninguén dacabalo”, e vir de volta con ela cargada de material para volver tecido á seguinte feira: colchas de levantado, farrapeiras, teas de picote “ coas que  se acochaban os meniños”, lenzo, estopa.

Ensínanos dos freques das mantas: o sinxelo, ode piña que leva unhas mazanciñas,….e das rocas que locen o cartiloxio máis bonito. Seguir lendo “As tecedeiras da serra”